Odchudzanie

Są ide­alnym składnikiem diety od­chudzającej – w 100 g jest za­ledwie 10 kalorii (niewiele warzyw dorównuje im pod tym względem). Zawierają m.in. witaminę C, potas, błonnik i olejek eteryczny, wspomagający trawienie.

• Odchudzają i leczą. Se­lery pomagają wydalić nad­miar płynów z organizmu.

Poza tym sprzyjają chudnię­ciu, świetnie zastępując tu­czące chipsy i cukierki. Sele­ry leczą reumatyzm, skazę moczanową i artretyzm. Po­leca się je wysokociśnie­niowcom. Zawarty w nich związek chemiczny rozkur­cza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie nawet o 13 proc, a poziom choleste­rolu o 7 procent.

• Na zimno i gorąco. Su­rowe łodygi selera z zimnymi sosami jogurtowymi i sero­wymi są doskonałą przeką­ski). Można też dodawać je do zup i obsmażać lub dusić. Wybieramy selery  niezbyt grube, kru­che. Powinny mieć zielone

Dziecko powinno jeść dużo warzyw i owoców, które są najbardziej wartościowym źródłem witamin i mikroelementów. W zimie, gdy | wybór świeżych warzyw i owoców j jest ograniczony, możemy ratować się mrożonkami, które mają niemal takie same wartości odżywcze. Trzeba tylko pamiętać, że warzywa mrożone gotuje się krócej niż świeże. Mamy także (często niedoceniane) warzywa i owoce dostępne przez cały rok. Marchew działa przeciwbakteryjnie, przeciwzapalne właściwości ma kapusta. Jabłka z kolei działają antywirusowe i w pewnym stopniu chronią przed przeziębieniami.

Jeśli mimo waszych starań dziecko zła­pie jednak infekcję, nie martwcie się tak bardzo. Nic tak nie wzmacnia na­turalnej odporności jak… chorowanie. Ćwiczy ono bowiem układ odporno­ściowy malucha, który walcząc z mi­krobami, wytwarza przeciwciała. U dziecka w wieku przedszkolnym normą jest sześć-osiem infekcji w ro­ku. Na szczęście taki trudny jest zwykle tylko pierwszy rok pobytu w żłobku czy przedszkolu, kiedy to maluch styka się z wieloma zarazka­mi po raz pierwszy. Przekonacie się, że z wiekiem będzie chorować coraz rzadziej.

Nawrotom choroby sprzyja spadek odporności organizmu – przegrzanie, przeziębienie (zwłaszcza dolnych partii ciała), stres. Dbaj więc o kondycję fizyczną i psychiczną. Pamię­taj, że kuracje antybiotykowe niszczą nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale także te, które utrzymują kwaśne środowisko pochwy. Kiedy więc lekarz przepisuje ci antybiotyk, od razu upominaj się o preparat zawierający pałeczki kwasu mlekowego. Także wszelkie „zawirowania” hormonalne (np. stosowanie doustnych środków antykon­cepcyjnych, ciąża) stwarzają warunki sprzyjające mnożeniu się grzybów, dlatego trzeba wtedy zachować szczególną ostrożność. Zwróć uwagę na dietę – zadbaj, żeby nie brakowało w niej witamin (zwłaszcza z grupy B, bo ogra­niczają mnożenie się drożdży), unikaj słodyczy (cukier jest świetną pożywką dla grzybów). Rozsądnie dbaj też o higienę intymną – nie przesadzaj z nad­miarem zabiegów higienicz­nych, by nie zaburzyć równo­wagi flory bakteryjnej. Nie rób więc irygacji (chyba że zaleci je lekarz). Podczas miesiączki używaj raczej podpasek (tam­ponów tylko w wyjątkowych sytuacjach) i często je zmieniaj. Tradycyjne mydło zastąp specjalnym płynem do higieny intymnej, który przywraca prawidłowe pH skóry i łagodzi podrażnienia. Unikaj noszenia bielizny z włókien sztucznych i ciasnych spodni, bo sprzyjają poceniu się skóry i otarciom, co ułatwia mnożenie się grzybów.

Po zakończeniu kuracji odczekaj 5-7 dni i ponownie zrób badanie na posiew – upewnisz się, że wszystkie chorobotwórcze grzyby zostały zniszczone. Potem, przez kolej­nych 7-10 dni, dobrze jest stosować jeszcze globulki probiotyczne, np. Lactovaginal (można je kupić bez recepty). Przywracają one równowagę w mikroflorze bakteryjnej pochwy, co uniemożliwia nad­mierne mnożenie się grzybów.